Kerstwens 2015

Vrolijk Kerstfeest en de beste wensen!

imageSinds lange tijd lijkt het erop dat we dit jaar kerstmis in Nederland zullen vieren. De afgelopen jaren hebben we geen boom gezet. Soms omdat we er gewoon geen zin in hadden en soms omdat we gewoonweg de kerst in het buitenland vierden. Dit jaar willen we er misschien ook weer op uit met de kerst, waarheen verrassing. We hebben nog geen idee en het zal dan op de bonnefooi zijn. Voor alle zekerheid maar wat kerstballen en lampjes geïnstalleerd.

Na een lichte hartinfarct en een relatief lange herstelperiode in 2014 was er afgelopen kerst een keerpunt. Ik heb het sporten weer opgepakt en na ruim een jaar zijn de resultaten zichtbaar en merkbaar. Dit heeft een heel aantal nieuwe en vooral ook mooie en warme vriendschappen opgeleverd. We hebben het afgelopen jaar genoten van een heerlijke zomerse barbecue en vele gezellige avonden in de tuin en op het terras met de mensen die dicht bij ons staan om ons heen.

Een heerlijke vakantie in Kroatië en Bosnië in mei en in de zomer zorgden voor de welverdiende rust en quality time met elkaar. Veel zien, veel reizen en veel genieten. Tijdens deze vakanties heb ik een aantal wensen die op mijn bucketlist stonden kunnen realiseren. Zo stond ik samen met Denisa onder een waterval en ben ik gaan wildwater raften op de Una.

We bezochten Srebrenica en Potočari. Op de site van een oude autofabriek in Potocari bevond zich het Nederlandse VN-bataljon Dutchbat. Wat een vreselijk indrukwekkende dag was dat. Met de nadruk op vreselijk. Het unheimliche gevoel op de compound en met name in de memorial room is onbeschrijfelijk. Zeker als je daarvoor de enorme begraafplaats met open graven met daarin bodybags hebt bezocht. En het komt nog dichterbij doordat Denisa als gevolg van de oorlog haar vader is verloren en de vader van onze vriendin Amra juist daar omgekomen is tijdens de ergste daad van genocide in Europa. Hij heeft daar zijn laatste rustplaats. Wat een impact had deze dag op deze meiden.

image

11 juli liepen we ter nagedachtenis aan dit vreselijke drama de Mars Mira in Den Haag. Onbeschrijfelijk!

We hebben bruggen gebouwd en muren afgebroken. Nieuwe vrienden gemaakt, familie en vrienden weer gezien tijdens onze vakantie in Bosnië. Onze vrienden uit heel Europa gezien en gesproken, gelachen en gehuild met elkaar. Fantastisch.

Samen, met zijn tweeën genieten van alle geneugten die het leven ons te bieden heeft. Van 25 december tot en met 2 januari nog geen plannen, precies zoals we zijn. We besluiten vanavond pas wat we morgen gaan doen.

Steeds vaker kiezen we voor hetgeen we echt belangrijk vinden. Onszelf en elkaar. Dat gaat soms met vallen en opstaan maar het helpt ons om dichter bij onszelf te komen en te blijven. Zelf heb ik geleerd om rust te nemen en tijd voor mezelf te creëren.

Wij zijn vechtertjes, positievellingen vaak zelfs optimisten. Dat maakt dat wij hoe dan ook altijd zullen genieten van iedere dag. Carpe diem is ons motto. We leven bij de dag en als ik voor mezelf spreek heeft dit een turbulent, enerverend en gelukkig 2015 gebracht. Soms een kleine tegenslag, meestal heel veel geluk.

Ik ben heel supertrots op Denisa die ook dit jaar enorm gegroeid is en heeft geleerd om te genieten van de mensen om haar heen en tegelijkertijd ook heeft geleerd dat grenzen aangeven juist als positief wordt ervaren. Ze heeft leren genieten van wat soms kleine dingen lijken en meestal juist de grote dingen zijn. Ze heeft heel bewust geld opgeofferd en gekozen om haar gezondheid te herstellen. Ook heeft ze gekozen om in het heden te leven en niet in de toekomst of het verleden. Soms gaat dat heel moeizaam maar onze gesprekken maken dat ze dit steeds vaker heel bewust overdenkt.

Het belangrijkste is dat Denisa en ik samen zijn met de kerst. We denken aan de mensen die niet meer bij ons zijn. De mensen die we het liefste zouden bezoeken zijn inmiddels onbereikbaar. Dat is mijn zoon Sem (inmiddels al 9 jaar) en dat is Denisa’s vader, Opa & Oma in Bosnië (dat zij mogen rusten in vrede). Sem is in oktober 10 geworden. Zijn geboortedatum heb ik in Romeinse cijfers op mijn schouder laten tatoeëren. In het bijzijn van Denisa en Wim en Danny. Waarschijnlijk weten zij niet eens hoe bijzonder dit voor mij was.

image

Nog steeds hoop ik dat hij een goed mens wordt, dat hij niet in een materialistische wereld wordt grootgebracht. Mijn wens is dat hij net als ik een vechtertje zal zijn. Dat hij altijd zoekt naar kansen om te groeien. Dat kortzichtigheid, bekrompenheid en negativiteit niet in zijn woordenboek zullen voorkomen en het belangrijkste, dat hij een mensenmens wordt net als zijn vader. Ik besef me dat hij materialistisch gezien niks te kort komt. Meer besef ik me dat hij zonder dat hij of ik het wil, zijn vader moet missen. Volgens mij kan geen spelcomputer of vakantie dat goedmaken.

Zoals ik ieder jaar schrijf: “Sinds ik met Denisa ben heeft Kerst niets meer te maken met cadeaus (hoe groter, des te beter), een grote, groene kerstboom en een ontzettend dure lichtinstallatie met knipperende lampjes in de tuin”. Hoewel ik het geloof steeds verder van me af zie dwalen, wordt het feest gevierd om de geboorte van Jezus Christus te vieren. Het kribbetje dat in mijn kinderjaren als symbool fungeerde voor de kerststal en de kerstsfeer is uit huis en heeft plaats gemaakt voor, kaarsen en kerstballen. Het naïeve schrikken als je ‘s ochtends beneden komt en cadeautjes onder de kerstboom ziet liggen heeft plaatsgemaakt voor het mooiste cadeau dat ik me ooit had kunnen wensen, mijn Denisa.

Kerst is liefde, samenzijn met de mensen om wie je geeft, zonder verdere verplichtingen. Kerst is de krachtige stem van Ronan Keating op de achtergrond hebben die “It’s only Christmas” zingt, kerst is de glazen rode wijn tegen elkaar laat aanklinken waarna er: “vrolijk kerstfeest!” volgt. Kerst is wakker worden met degene waar je het meest van houdt, waarmee je ontbijt op bed. Kerst is voor mij de “most wonderfulltime of the year”, omdat ik dan bij degene ben van wie ik hou. Ook ben ik dan in gedachten bij de mensen die ik rond deze dagen zo graag om me heen zou hebben. Sem en Opa & Oma Bosnië voorop! Deze dagen doen me beseffen dat ik weer een jaartje ouder wordtop 27 december. De reis blijft uitdagend, maar meer dan de moeite waard.

Wij wensen jullie ontzettend fijne, liefdevollekerstdagen en een gezond, succesvol en gelukkig 2016!!!

 

Share